مراحل کشیدن نقشه ساختمان؟

پرسش

ترم دو رشته مکانیکم… این ترم ارائه نقشه کشی داریم که تو کاغذ اچهار من خوب بلد نیستم بکشم  خواستم بدونم بین کاربرا کسی رشته مکانیک هستش یا نه تا تجربه خودش رو در اختیارم قرار بده ؟

در انتظار پاسخ 0
سارا 1 سال 1 پاسخ 0

پاسخ ( 1 )

  1. 1 12 انواع نقشه ها
    به طور كلى نقشه هاى ساختمانى را به سه دستة اصلى
    تقسيم كرده اند:
    طرح هاى اوليه، نقشه هاى اجرايى و نقشه هاى تأسيسات.
    پس از اين كه طرح هاى اوليه ترسيم شد، نقشه هاى اجرايى
    را تهيه مى نمايند.
    مهم ترين نقشه هاى اجرايى بدين قرارند:
    1 پلان ها (سطح مقط عها).
    2 برش هاى عمودى.
    3 نماها.
    4 جزئيات 1(دتاي لها).
    به طور خلاصه مشخصات هر كدام از نقشه ها را بيان
    مى كنيم و به تفصيل شيوة ترسيم آن را شرح مى دهيم:
    1 1 12 پلان ها:
    پلان يا سطح مقطع عبارت است از يك برش فرضى
    افقى از ارتفاعى كه بيش ترين مشخصات ساختمان از آن
    .( ارتفاع ديده و ترسيم شوند (شكل 1 12
    هدف های رفتاری
    پس از پايان اين فصل از هنرجو انتظار می رود:
    1 مفهوم پلان ساختمان را توضيح دهد.
    2 علايم موجود در پلان ساختمان را بيان كند.
    3 اندازه گذاری روی پلان ساختمان را تشخيص
    دهد.
    4 پلان يك ساختمان يك طبقه را رسم نمايد.
    الف ب
    1 Details
    شكل 1 12
    2 1 12 برش هاى عمودى:
    برش عمودى نيز يك برش فرضى عمودى است. در اين
    جا نيز سعى مى شود محل برش و جهت ديد برش طورى
    انتخاب شود كه بيش ترين مشخصات، ديده و ترسيم شود
    .( 3 12 ، (شكل هاى 2 12
    فصل دوازدهم
    ١١٠
    معمولاً محل برش را چنان انتخاب مى كنند كه پله ها
    حتماً در آن مشخص شود.
    در برش فقط ارتفاع قسمت هاى مختلف ساختمان را
    اندازه گذارى مى كنند. مه م ترين اندازه ها در برش، اندازة ارتفاع
    طبقات، قطر سقف، اندازة ارتفاع درها و پنجره ها، دست انداز
    پشت بام، عمق فونداسيون 1 و نظاير آن است.
    برش عمودى
    عرضى) ) B B برش عمودى فرضى
    شكل 2 12 شكل 3 12
    1 Foundation
    3 1 12 نماها :
    نماى ساختمان نشان دهندة شكل ظاهرى و خارجى
    يك ساختمان است. چهار نماى شمالى، جنوبى، شرقى و
    غربى را تحت عنوان نماهاى ساختمان مى شناسيم. نماها را
    .( اندازه گذارى نمى كنند (شكل 4 12
    شكل 4 12
    براى ترسيم نماى يك ساختمان بايد چنين فرض
    كرد كه در مقابل نما ايستاده ايم و در آن صورت ترسيم
    نماى ظاهرى انجام مى شود. براى تجسم بهتر قسمت هاى
    پيش آمدى ساختمان، در نما با سايه اى كه مشخص مى كنند
    قاعدتاً روى قسمت ديگر مى افتد (سايه مى زنند).
    ترسيم پلان ساختمان
    ١١١
    4 1 12 جزييات (دتايل ها):
    چون نقشه هاى اجرايى را چنان چه اشاره شد با مقياس
    1 ترسيم مى كنند نمى توان مشخصات يك قسمت را آن
    50
    چنان كه بايد ترسيم كرد. براى اين كه بتوانيم مشخصات و
    شكل كامل آن يك قسمت را دقيقاً بيان كنيم از نقشه هايى
    1
    1
    1 و حتى گاه با مقياس
    10
    1 يا
    20
    كه معمولاً با مقياس
    ترسيم مى شوند استفاده مى كنيم. اين گونه نقشه ها را نقشة
    .( 6 12 ، جزييات يا دتايل مى گويند (شكل هاى 5 12
    شكل 5 12
    شكل 6 12
    مثلاً در كف سازى يك ساختمان مايل هستيم دقيقاً وضع
    كف سازى را كه موزاييك و ملات سيمان و بتون ضعيف و
    سنگ شكسته تشكيل شده است مشخص كنيم. بديهى است
    كه قطر ملات يا موزاييك را كه حداكثر 3 سانتى متر است
    1 به سادگى
    10
    1 كشيد، بلكه با مقياس
    50
    نمى توان با مقياس
    مى توان آن را ترسيم كرد. در اين صورت نقشه اى را كه از
    وضعيت فوق مى كشيم دتايل مى ناميم.
    همچنين نقشه هاى اجرايى درها، پنجره ها، نرده ها، اتصال
    تيرآهن ها و نظاير آن را فقط مى توان با نقشه هاى دتايل
    ترسيم نمود.
    2 12 ترسيم پلان و برش
    6 12 مربوط به پلان و برش هاى ، شكل هاى 5 12
    فصل دوازدهم
    ١١٢
    تمتمرين
    ساختمان كيوسك ساده است. (B B) و (A A)
    چنان چه مشاهده مى كنيد اگر سطح هاشور خوردة برش
    افقى را ترسيم كنيم پلان ساختمان را كشيده ايم (شكل
    .( 5 12
    همچنين اگر خطوط ايزومتريك را بكشيم و قسمت
    هاشور خوردة برش ها را ترسيم كنيم، برش هاى عمودى يك
    .( ساختمان را كشيده ايم ( 7 12
    استفاده كنيد. كاغذ را طورى تقسيم كنيد «DIN A4» شكل هاى 8 12 و 9 12 را عيناً ترسيم نماييد. از كاغذ
    كه ديد كلى صفحه مناسب باشد. قبلاً تمام شكل ها را با خط كمكى بكشيد و پس از آگاهى از درستى شكل، خطوط
    را تقويت كنيد. ابتدا خطوط افقى و بعد خطوط عمودى را بكشيد. اعداد را بين دو خط كمكى بنويسيد، قطر خطوط را
    رعايت كنيد و هر خط را چنان چه خوانده و كشيده ايد در حد قطر خود ترسيم كنيد. با دقت و تميز بكشيد. هاشورها
    را ظريف و مرتب بزنيد.
    شكل 4 12
    ترسيم پلان ساختمان
    ١١٣
    تمتمرين
    شكل 8 12
    فصل دوازدهم
    ١١٤
    تمتمرين
    اتاق نشيمن
    آشپزخانه
    اتاق ناهارخورى
    هال توالت
    حمام
    اتاق خواب اتاق خواب اتاق خواب
    شكل 9 12
    ترسيم پلان ساختمان
    ١١٥
    3 12 اندازه گذارى پلان
    به طورى كه اشاره شد پلان يكى از مهم ترين نقشه هاى
    اجرايى ساختمان است و نيز يكى از مهم ترين اجزاى ترسيم
    پلان اندازه گذارى آن به شمار مى آيد.
    اشتباه در اندازه گذارى يا اندازه گذارى ناقص اجراى
    ساختمان را با مشكلات فراوان روبه رو خواهد ساخت.
    هيچ » يك هدف از اندازه گذارى عبارت است از اين كه
    اندازه اى نبايد هنگام اجرا از روى نقشه اندازه گيرى و يا
    .« محاسبه شود
    با توجه به مراتب ياد شده روش اندازه گيرى صحيح پلان
    را متذكر مى شويم:
    1 ستون اول مخصوص قطر ديوارها و فواصل بين
    ديوارها است كه فضاهاى مسكونى و تقسيمات يك پلان
    را مشخص مى كند.
    2 ستون دوم
    مخصوص جرزها و فواصل جرزها، درها و پنجره ها.
    3 ستون سوم اندازه پشت تا پشت نقشه است.
    بديهى است چنان چه يك طرف نقشه پنجره نداشت از
    ستون دوم صرف نظر مى كنيم و در اين صورت فقط دو ستون
    خواهيم داشت.
    حسن اين روش اندازه گذارى در اين است كه جمع
    اندازه هاى هر ستون با جمع اندازه هاى ستون ديگر برابر است
    و چنان چه در محاسبة اندازه ها اشتباهى رخ داده باشد اين
    اشتباه در هنگام ترسيم پيدا مى شود. بدين معنى كه هر ستون
    از روى ستون ديگر محاسبه مى شود و جمع آن ها بايد با هم
    برابر باشد.
    بعضى از اندازه ها را اگر در خارج نقشه اندازه گذارى نماييم
    خواندن نقشه مشكل مى شود. اين گونه اندازه ها را در محل
    خود مى نويسيم. نمونة چنين اندازه اى در شكل 11 12 در
    2/5 ) و نيز ابعاد و اندازة ديوارهاى دودكش، m) آشپزخانه
    همچنين اندازة كف پله ها و اندازه هاى تراس هر يك در محل
    خود نوشته شده است.
    اندازة مركب : هر گاه بخواهيم عرض و ارتفاع را با هم
    نشان دهيم هميشه عرض را در روى خط و ارتفاع را در زير
    عرض
    ارتفاع
    خط مى نويسيم:
    چنان چه در ستون دوم مى بينيد اندازة عرض پنجرة
    1/40 نوشته شده و m 2/28 و اندازة ارتفاع آن m آشپزخانه
    1/50 منظور شده m 36/3 و ارتفاع m پنجرة اتاق با عرض
    100 نوشته شده است، يعنى
    220
    و در مورد درهاى ورودى نيز
    عرض در مساوى است با يك متر و ارتفاع در مساوى است
    .2/2m با
    1 3 12 دست انداز پنجره ها:
    دست انداز پنجر ه عبارت است از كف تمام شدة اتاق تا
    كف پنجره، يعنى ارتفاع ديوارى كه از كف اتاق تا زير پنجره
    ساخته مى شود.
    براى نشان دادن ارتفاع دست انداز از علامت استاندارد
    استفاده مى كنيم يا زير هر پنجره در مقابل واژة O.K.B
    دست انداز ارتفاع آن را مى نويسيم.
    مى دانيم كه ارتفاع دست انداز از تمام پنجره هاى يك
    ساختمان با هم برابر نيست، مثلاً در همين ساختمان كه
    يك ساختمان ييلاقى سادة يك اتاقه است سه نوع ارتفاع
    ،70cm دست انداز پيش بينى شده است. دست انداز پنجرة اتاق
    80 و دست انداز پنجرة توالت cm دست انداز پنجرة آشپزخانه
    130 و در ساختمان هاى بزرگ تر نيز به مراتب بيش تر cm
    فصل دوازدهم
    ١١٦
    است. حال اگر ما اين اندازه را ننويسيم از كجا بايد فهميد كه
    ارتفاع دست انداز پنجره هاى مختلف چه قدر است؟
    بديهى است از نقشة برش – در صورتى كه خط برش
    از پنجره گذشته باشد – مى توان ارتفاع دست انداز پنجره را
    به دست آورد، اما نبايد فراموش كرد كه ما از ساختمان يك
    يا حداكثر دو برش مى كشيم و در اين برش ها ممكن است
    حداكثر 2 يا 3 پنجره را ببينيم؛ در حالى كه هر ساختمان
    ممكن است بيش از 10 پنجره با دست اندازهاى مختلف
    داشته باشد؛ بنابراين تنها راه اين است كه ارتفاع دست انداز
    هر پنجره را زير همان پنجره بنويسيم.
    2 3 12 جهت باز و بسته شدن در:
    نشان دادن جهت باز و بسته شدن در، در پلان نيز داراى
    اهميت فراوانى است.
    مى دانيم كه در نقشه هاى تأسيسات بايد نقشه هاى
    سيم كشى برق ساختمان نيز مشخص شود. اگر جهت باز و
    بسته شدن در را نشان ندهيم چه بسا كه در هنگام ترسيم
    نقشه هاى سيم كشى دچار اشكال شويم، زيرا كليد روشنايى
    برق نبايد پشت درباشد. پس بايد معلوم شود كه در به كدام
    جهت باز مى شود تا محل درست كليد برق پيش بينى شود.
    يكى ديگر از مواردى كه جهت باز و بسته شدن در اهميت
    دارد اين است كه بايد مشخص شود كه در هنگام باز شدن
    چه مقدار از فضاى اتاق را مى گيرد. اين مسئله در دستشويى ها
    كه خود به خود داراى فضاى كوچكى است، اهميت بيش ترى
    دارد. وقتى باز شدن را در نقشه بكشيم دقيقاً قوسى را كه
    در هنگام باز شدن ايجاد مى كند مشخص مى گردد و در
    اين صورت است كه محل دست شويى را طورى پيش بينى
    مى كنيم كه در هنگام باز شدن با آن برخورد نكند.
    نشان دادن جهت باز و بسته شدن، به حركت ما هنگام
    داخل و خارج شدن و مبلمان و فضاى مربوط بستگى دارد.
    فرض كنيم در پلان، محل در آشپزخانه مشخص شده و
    وسايل آشپزخانه مانند اجاق گاز، ظرف شويى، يخچال و ديگر
    وسايل همه در سمت چپ آشپزخانه پيش بينى شده است
    (براى مثال در سمتى كه دودكش قرار دارد). با توجه به اين
    وضع بديهى است كه رفت و آمد به اين آشپزخانه هميشه به
    سمت چپ آشپزخانه صورت مى گيرد. حال، اگر عكس اين
    جهت باشد نقشه كاملاً غلط خواهد بود، زيرا ما هر بار كه به
    آشپزخانه وارد يا خارج مى شويم مى بايست دور در بگرديم و
    در، هميشه مانعى براى ورود و خروج به آشپزخانه خواهد بود،
    اما در وضع پيش بينى شده، يعنى سمت چپ، جهت باز و بسته
    شدن در كاملاً درست است، زيرا به محض اين كه در قدرى
    باز شود مى توانيم بدون اين كه آن را دور بزنيم وارد آشپزخانه
    بشويم، و هنگام خروج نيز به همين سادگى خارج شويم.
    قوسى كه در هنگام بازشدن
    طى مى كند در در حالت باز شده
    در در حالت باز شده
    جهت در
    بعضى معتقدند كه وضع باز شدن در بايد چنان باشد كه
    هميشه دست راست دست گيره را به حركت درآورد. اين امر
    شكل 10 12
    ترسيم پلان ساختمان
    ١١٧
    چندان منطقى نيست، زيرا به فرض قبول آن، اگر دست گيرة
    در اتاق چنان باشد كه شخص هنگام وارد شدن با دست
    راست دست گيره را بگيرد، به عكس هنگام خارج شدن به
    اجبار با دست چپ بايد عمل دست راست را انجام دهد. پس
    چپ يا راست بودن دست گيره چندان تأثيرى در اين وضع
    ندارد، بلكه آنچه در جهت باز و بسته شدن در اهميت دارد
    همان نكاتى است كه بدان اشاره شد.
    3 3 12 درها در پلان:
    چنان چه بين دو فضايى كه به وسيلة در به هم مربوط
    مى شوند اختلاف سطح وجود داشته باشد يا در آستانه باشد،
    بين در گاهى در يك خط نازك ترسيم مى شود. در غير اين
    صورت، يعنى چنانچه دو فضاى ياد شده هم سطح باشند يا
    در بدون آستانه باشد بدون خط نشان داده مى شود.
    4 3 12 پنجره در پلان:
    1 ترسيم شود پنجره را با
    100
    چنان چه نقشه با مقياس
    1 با دو خط نازك نشان مى دهند
    50
    يك خط و با مقياس
    كه حداكثر يك ميلى متر از هم فاصله داشته باشند. خطوط
    خارجى و داخلى ديوار كه مشخص كنندة لبة دست انداز است
    1 و
    10
    نيز با خط نازك ترسيم مى شود، اما در مقياس هاى
    1 خود پنجره را نيز ترسيم مى نمايند.
    20
    5 3 12 پله در پلان:
    هنگامى كه در پلان پله مى كشيم فقط كف پله ها را
    مى بينيم. آن چه بايد در ترسيم پله در پلان افزون بر تعداد
    پله در نظر داشت جهت پله، معنى شروع و اختتام آن است.
    به ديگرسخن، بايد مشخص كنيم پله از كجا شروع و به كجا
    ختم مى شود.
    براى نشان دادن چند پله، خطى در وسط عرض پله
    مى كشيم كه آن را خط مسير مى ناميم. بايد توجه داشت كه
    اين خط با اولين پله شروع و به آخرين پله ختم مى شود، از
    اين رو شروع آن را با يك دايره كوچك توپر، و پايان آن را با
    يك فلش نشان مى دهيم. شروع پله را مى توان با ترسيم دو
    خط كوتاه موازى با خط مسير نيز نشان داد. شروع پله هميشه
    در پايين و اختتام پله در بالا قرار مى گيرد. بايد توجه داشت كه
    خط مسير را نازك مى كشند.
    شكل 11 12
    شكل 12 12
    6 3 12 علامت شمال در پلان :
    علامت شمال وضع و موقعيت ساختمان را نسبت به
    شمال نشان مى دهد. شكل استاندارد شده و مشخصى براى
    فصل دوازدهم
    ١١٨
    اين علامت وجود ندارد. فقط بايد سعى كرد اندازة آن متناسب
    با اندازة نقشه باشد و جهت شمال كاملاً واضح و دقيق نشان
    داده شود. ضمن آن كه شناخت و تشخيص نماهاى شمالى و
    جنوبى و جهت هاى ديگر – با توجه به علامت شمال – در
    پلان امكان پذير است. در اين جا چند علامت از شمال نشان
    داده شده است.
    يعنى اندازة عمودى يك طبقه تا طبقة ديگر است. معمولاً در
    اين مواقع فاصله بين دو كف تمام شده متوالى مطرح است.
    براى نشان دادن اختلاف سطح هاى مختلف در پلان ها
    يا برش ها، معمولاً كف طبقة هم سطح زمين را مبدأ قرار
    مشخص مى نمايند. «+0.00» مى دهند و آن را با علامت
    حال، اگر بخواهيم كف طبقه، بالاتر را مشخص كنيم بايد با
    علامت + نشان دهيم و اگر بخواهيم كف طبقة زيرزمين را
    مشخص كنيم از علامت – استفاده مى كنيم. به طور خلاصه ،
    هر اندازه اى كه بالاتر از مبدأ باشد با + و اگر پايين تر باشد
    با – نشان داده مى شود. به طورى كه در پلان شكل 8 12
    مشاهده مى كنيم در كف توالت كنار علامت مخصوص نوشته
    . -۰/ شده است : ۰2
    علامت استاندارد شدة نشان دهندة اختلاف سطح، عبارت
    از يك مخروطه است كه سطح مقطع آن به چهار قسمت
    مساوى تقسيم گرديده است (دو قسمت سياه و دو قسمت
    سفيد).
    اگر در پلان ها اين علامت را ببينيم بديهى است كه
    دايره اى را خواهيم ديد كه به چهار قسمت تقسيم شده و دو
    قسمت آن سفيد و دو قسمت آن سياه است و اگر نظر بيفكنيم
    مثلثى خواهيم ديد كه به دو قسمت سياه و سفيد تقسيم شده
    7 است. اندازة اختلاف سطح mm است. قطر دايره در حدود
    را هميشه برحسب متر مى نويسند.
    شكل 13 12
    7 3 12 اختلاف سطح در پلان :
    در نقشه هاى ساختمانى دو نوع اختلاف سطح را
    مى شناسيم:
    1 اختلاف سطح در يك طبقه.
    2 اختلاف سطح طبقات.
    اختلاف سطح در يك پلان مربوط است به سطح تمام
    شدة كف آشپزخانه يا حمام و به طور كلى محل هايى كه با
    آب سروكار دارند (براى اين اختلاف 2 سانتى متر پايين تر از
    كف هال پيش بينى مى شود). چنان چه در پلان نيز چنين است
    43 از كف تراس پايين تر است، يا امكان cm و يا كف محوطه
    دارد چنان چه زياد ديده ايد كف مثلاً اتاق ناهارخورى يك يا
    دو پله از كف سالن پذيرايى بالاتر باشد، اين گونه اختلاف
    سطح ها كه در يك طبقه وجود دارد از نوع اول است و نوع
    دوم از اختلاف سطح، اختلاف سطح بين طبقات ساختمان،
    ترسيم پلان ساختمان
    ١١٩
    تمتمرين
    4 12 نقشه هاى ساختمانى
    پروژة يك خانة كوچك ييلاقى:
    شكلى كه در اين صفحه مشاهده مى كنيد ايزومترى يك
    خانة ساده و كوچك ييلاقى است كه در صفحات قبل راجع
    به پلان آن مفصلاً بحث كرديم. در صفحات بعد نيز مجدداً
    پلان، برش و نماهاى شمالى و جنوبى، هم چنين يك دتايل
    1
    100
    را مشاهده خواهيد كرد. نقشة پلان اين پروژه با مقياس
    .( ترسيم شده است (شكل 15 12
    5 12 ترسيم برش عمودى
    چنان چه مى دانيم برش عمودى عبارت است از يك
    برش عمودى فرضى، از محلى كه مشخصات هر چه بيش تر
    ساختمان از آن محل ديده و ترسيم شود. لازم به يادآورى
    است كه در برش فقط اندازه هايى را منظور مى كنند كه به
    ارتفاع بستگى دارند، مانند: ارتفاع طبقات، قطر سقف، اختلاف
    سطح ها و نظايرآن.
    آن چه بيش تر اهميت دارد روش ترسيم برش و تصور و
    تجسم ما از ترسيم يك برش است. هنگامى كه نقشة يك
    ساختمان را در محل پياده مى كنيم؛ يعنى رنگ ساختمان
    را مى ريزيم پلان را به صورت كور (بدون توجه به درها يا
    محل هاى باز كه در حقيقت ديوارى درآن محل وجود ندارد)
    نقشه را پياده مى كنيم و بدين سان نيز پى را مى ريزيم؛ يعنى
    تمام پى هاى ساختمان به يكديگر متصل اند و زير درها و
    محل هاى باز را نيز پى مى ريزيم.
    شرط پى كنى و پى ريزى صحيح آن است كه ما وقتى
    از يك جا وارد محل پى شديم بتوانيم تمام طول پى هاى
    مختلف را طى كنيم؛ بدون اين كه حتى يك جا پى قطع شده
    باشد. پس شرط اول ما در ترسيم برش آن است كه بدانيم
    تمام ديوارها اعم از اين كه ديوار بدون در يا با در باشد داراى
    فونداسيون است.
    بايد توجه داشت كه در هر صورت و همواره اختلاف
    سطحى بين سطح تمام شدة فونداسيون تا سطح تمام شدة
    كف ساختمان وجود دارد، بر اين اساس بايد بپذيريم كه
    پلان ما باز به صورت كور (بدون در نظر گرفتن درها) تا زير
    كف سازى ساخته مى شود.
    پس شرط دوم اين است كه زير هر ديوارى، حتى ديوارهايى
    شكل 14 12
    پروژة يادشده را با توجه به خواسته هاى زير ترسيم
    كنيد:
    1 روى يك
    50
    1 پلان طبقة هم سطح با مقياس
    .«DIN A3» كاغذ
    1 و دتايل با
    50
    2 برش و دتايل (برش با مقياس
    .«DIN A3» 1 روى يك كاغذ
    10
    مقياس
    3 نماهاى شمالى وجنوبى در يك ورق
    1
    50
    با مقياس «DIN A3»
    پلان اين پروژه را مى توانيد به سادگى ترسيم
    نماييد. چون دقيقاً مطالب مربوط به ترسيم پلان را در
    درس هاى گذشته خوانده ايد. آن چه براى شما تازگى
    دارد ترسيم برش و نماها خواهد بود.
    فصل دوازدهم
    ١٢٠
    كه در آن به كار رفته، تا زير كف سازى ساخته شود.
    پنج سانتى متر به كف تمام شدة ساختمان نرسيده، ديوار
    چينى قطع مى گردد و سپس روى آن به صورت افقى
    عايق كارى مى شود و يك رج ديگر باز به صورت كور بنا
    مى گردد و از رج دوم، محل درها كه در نقشه وجود دارد آزاد
    گذاشته مى شود.
    A A به طورى كه در نقشة برش نيز مى بينيد خط برش
    از وسط دو در گذشته است و در برش زير درها نيز ديوارسازى
    .( شده است (شكل 15 12
    تراس
    راهرو
    توالت
    آشپزخانه
    اتاق
    شكل 15 12
    كف سازى در برش را در طبقة اول (طبقة همكف) به
    صورت كامل ترسيم مى كنيم و در طبقات بالا با قطرى بين
    20 تا 25 سانتى متر ترسيم مى كنيم.
    1 5 12 مشخصات كامل كف سازى:
    اندازه هاى ارتفاع را در نقشه مى نويسيم. و اگر لازم باشد
    از يك يا دو محل كه مورد نظر است دتايل مى كشيم. محل
    دتايل بايد در برش مشخص شود كه معمولاًبا يك دايره
    نشان مى دهند و براى اين كه با دتايل هاى ديگر اشتباه نشود
    با يك حرف لاتين دتايل را مشخص مى كنند. همان گونه
    دتايل مورد نظر A كه در نقشة برش ديده مى شود با حرف
    .( مشخص شده است (شكل هاى 16 12 و 17 12
    ترسيم پلان ساختمان
    ١٢١
    يكى ديگر از علايمى كه در ترسيم برش به كار مى رود،
    علامت زمين بكر است كه البته لازم نيست در تمام طول
    نقشة برش ترسيم شود، بلكه يكى از دو قسمت را با اين
    علامت مشخص مى كنند تا حد زمين طبيعى (زمين بكر)
    معلوم شود.
    در ترسيم برش ابتدا يك خط به نشانة كف تمام شد ه
    مى كشيم، سپس ساير اندازه ها را از روى آن جدا مى كنيم.
    قسمت هايى را كه تحت تأثير خط برش قرار گرفته است
    درشت تر ترسيم مى كنيم و هاشور مى زنيم و بقية خطوط را
    شكل 16 12
    شكل 17 12
    نازك ترسيم مى كنيم.
    1 در درس هاى گذشته
    50
    عيناً اين پلان را با مقياس
    ديده ايم (شكل 8 12 ) و مطالب فرعى آن را دقيقاً بررسى
    كرده ايم. اينك كه شما مى خواهيد اين پلان را ترسيم كنيد
    بايد به اين نكات توجه كنيد:
    مجرى نبايد هيچ گاه كار اندازه گيرى و محاسبه را انجام
    دهد. بنابراين، بايد تمام اندازه هاى اصلى و فرعى در نقش ه
    مندرج باشد. اگر به نقشه توجه كنيد چند اندازه به عمد در
    نقشه نوشته نشده كه بايد هنگام ترسيم آن ها را پيدا كرده و
    فصل دوازدهم
    ١٢٢
    حساب كنيد. مثلا اگر ديوار آشپزخانه را در نظر بگيريد معلوم
    نيست كه در آشپزخانه، در چه موقعيتى قرار گرفته يا آن كه
    بايد لغاز سمت راست در را اندازه گيرى كرد يا ديوار سمت چپ
    را اندازه گيرى كرد. بدين ترتيب، از نوشتن اندازه هايى كه خود
    به خود به دست مى آيند صرف نظر مى كنيم.
    شكل 18 12
    شكل 19 12
    براى نمونه، چنان چه در آشپزخانه لغاز سمت راست را
    اندازه گذارى كنيم، عرض در نيز معلوم است و ديگر احتياجى
    به اندازه گذارى سمت چپ نيست، چون عرض آشپزخانه را
    نيز به حساب آورده ايم.
    6 12 ترسيم نماى ساختمان
    چنان چه قبلاً اشاره شد نماى ساختمان نشان دهندة شكل
    ظاهرى ساختمان است.
    به كار گرفتن ذوق و سليق ه در ترسيم نماهاى ساختمانى
    تأثير به سزايى دارد. براى نمونه همين نماى ساده را مى توان
    به چند شيوه ترسيم كرد. نماها را بايد حتى الامكان ساده
    ترسيم كرد و پيش آمدگى را با سايه نشان داد. براى تجسم
    اندازه و اشل نما و زيبايى آن اغلب با كشيدن يك درخت يا
    چند آدم در كنار نما، آن را زيباتر مى سازند.
    ترسيم پلان ساختمان
    ١٢٣
    7 12 پلان تأسيسات برقى
    اين پلان كه براى تهية نقشه هاى تأسيساتى (برق، آب و
    1 است.
    50
    فاضلاب و نظايرآن) آماده مى گردد داراى مقياس
    در اين پلان ها فقط ديوارها، پنجره ها و جهت باز شدن درها
    مشخص مى گردد. اين پلان بدون اندازه گذارى است و در
    هنگام طراحى با استفاده از مقياس يا خط كش اشل اندازة
    .( واقعى آن تعيين مى گردد (شكل 20 12
    آشپزخانه
    دست شويى
    توالت
    حمام
    پذيرايى خواب
    تراس
    شكل 20 12 پلان تأسيساتى يك آپارتمان مسكونى
    فصل دوازدهم
    ١٢٤
    8 12 پلان تجهيزات (چيدمان تجهيزات)
    معمولاً همراه با پلان تأسيساتى، مهندسى معمار پلان
    تجهيزات ساختمان را نيز آماده مى كند؛ به گونه اى كه
    درآن مكان مبلمان، دكوراسيون، قفسه هاى آشپزخانه، ميز
    ناهارخورى، محل سينك ظرف شويى، يخچال، ماشين
    .( لباس شويى و وسايل ديگر مشخص گردد (شكل 21 12
    TV
    دوش حمام 1
    دوش
    حمام 2
    رايزر(كانال)
    پذيرايى
    مبل
    آشپزخانه
    يخچال
    اجاق گاز ظرف شويى
    خواب 3
    كمد
    ميز تحرير
    صندلى
    ميز تحرير
    تخت خواب
    تخت خواب
    ميز نهار خورى
    مبلمان
    دست شويى
    توالت
    خواب 1 توالت معلولين
    صندلى
    ميزتحرير
    خواب 2
    صندلى گردان
    ميز آرايش
    شكل 21 12 پلان چيدمان تجهيزات يك آپارتمان مسكونى
    ترسيم پلان ساختمان
    ١٢٥
    تمتمرين
    9 12 جدول نقشه هاى ساختمانى
    جدول مشخصات نقشه در واقع شناسنامه نقشه هاست
    و در آن اطلاعاتى از قبيل عنوان پروژه، نام كارفرما،
    عنوان مهندس مشاور، مقياس نقشه واحد مورد استفاده در
    اندازه گذارى نقشه ها، شمارة بلوك ساختمانى. نوع و شمارة
    نقشه، مراحل طراحى، ترسيم و كنترل ذكر مى گردد. در شكل
    22 12 يك جدول نمونه براى استفاده در تمرين هاى كلاسى
    پيشنهاد شده است.
    قسمت بالاى جدول كه به صورت ناتمام كشيده شده
    است مربوط به كنترل و ثبت تغييرهايى است كه ضمن اجرا
    پيش مى آيد كه در آن صورت تغيير انجام يافته، شرح آن،
    تاريخ و امضاى مهندس ناظر براى هر تغيير در محل مربوطه
    درج مى شود. بنابراين به ازاى هر تغيير يك رديف به جدول
    اضافه مى شود.
    پلان يك طبقه از منزل مسكونى خود يا يك طبقه از ساخت

نوشتن پاسخ

مرور فایل ها